Anpan: typowa japońska słodka bułka
Anpan to rodzaj japońskiego słodkiego pieczywa wypełnionego pastą z czerwonej fasoli. Wiele sklepów, w tym Kimuraya Sohonten, gdzie powstało, sprzedaje je z napisem „anpan” zapisanym alfabetem hiragana.
Anpan to rodzaj japońskiego słodkiego pieczywa wypełnionego pastą z czerwonej fasoli. Wiele sklepów, w tym Kimuraya Sohonte, gdzie powstało to wypieki, sprzedaje je z napisem „anpan” zapisanym alfabetem hiragana.
Z tej słodkiej bułki powstała postać Anpanmana, superbohatera z głową w kształcie anpana, który musi chronić świat przed złowrogim zarazkiem.

Anpan

Anpanman
Historia anpan
Anpan został wynaleziony w 1874 roku przez Kimurę Yasubei, byłego samuraja z prefektury Ibaraki i założyciela Kimuraya (obecnie Kimuraya Sohonten), oraz jego drugiego syna, Kimurę Eizaburo. W tamtych czasach drożdże używane do przygotowywania ciasta chlebowego w Europie i Stanach Zjednoczonych były rzadkością w Japonii, więc firma Kimuraya fermentowała ciasto za pomocą drożdży sake.
Słone kwiaty wiśni, często używane jako dekoracja wraz z sezamem i gorczycą, zostały po raz pierwszy wykorzystane 4 kwietnia 1875 roku. Yamaoka Tesshu zaprezentował je cesarzowi Meiji, który odwiedził rezydencję Shimoyashiki należącą do domeny Mito w Mukojimie, aby podziwiać kwiaty wiśni. Od tego czasu 4 kwietnia został ogłoszony Dniem Anpan. Dzięki temu Kimuraya stała się bardziej znana w całym kraju, podobnie jak jej anpan. Po rozdaniu anpan żołnierzom rozproszonym po całej Japonii podczas wojny chińsko-japońskiej, anpan stał się popularny w całym kraju około 1897 roku.
Ten typowo japoński pomysł dodania pasty z fasoli do chleba doprowadził do powstania chleba z dżemem w 1900 roku i chleba z kremem w 1904 roku, dzięki czemu anpan stał się prekursorem słodkiego pieczywa w Japonii.

Jak wygląda anpan?
Zamiast drożdży piwnych, w anpanach Kimuraya używa się drożdży sake: zakwasu lub koji z drożdżami wyhodowanymi na nim, co jest podobne do metody stosowanej do produkcji sake manju. Obecnie nadzienie jest zazwyczaj przygotowywane na bazie tsubuan lub gładkiej pasty z fasoli azuki. Istnieją również warianty z pastą z fasoli, takie jak: chleb z białej fasoli, chleb ziemniaczano-fasolowy i chleb kasztanowo-fasolowy, a także chleb z fasoli sezonowej, przygotowywany z pasty z fasoli z kwiatami wiśni lub pasty z fasoli z jagodami. Zazwyczaj ma kształt płaskiego krążka i jest ozdobiony makiem, solonymi kwiatami wiśni i sezamem.
Smażony anpan nazywany jest również smażonym anpanem lub an-donutem.
Różne rodzaje anpan
Tsukisamu Anpan
W późnym okresie Meiji, na podstawie historii Anpan Kimuraya, powstał tsukisamu anpan, rodzaj pieczywa produkowanego w dzielnicy Toyohira w Sapporo na Hokkaido. Ze względu na brak informacji na temat przepisu i samego produktu, rozmiar i konsystencja pieczywa były bardziej zbliżone do ciasta księżycowego niż do chleba. Był tak popularny wśród żołnierzy 25. pułku piechoty armii japońskiej w tamtych czasach jako źródło energii po ciężkiej pracy, że nazwali nawet ulicę, od której pochodzi, „Anpan Street”. Obecnie jest produkowany przez Honma i sprzedawany poza Hokkaido.

Kawaguchi Anpan
W mieście Itayanagi, w dystrykcie Kitatsugaru, prefektura Aomori, istnieje japoński słodycz o nazwie „Kawaguchi Anpan”, japoński słodycz w kształcie bułki, wykonany z ciasta podobnego do ciasta castella, z mąki pszennej i nadzieniem z białej fasoli. Uważa się, że został wynaleziony na początku okresu Meiji, ale podobnie jak w przypadku Tsukisamu Anpan, nie było żadnych szczegółowych informacji poza nazwą, więc uważa się, że był to wypiekany w piekarniku deser wykorzystujący istniejące techniki cukiernicze. Producent, Kawaguchi Anpan, zakończył działalność pod koniec kwietnia 2020 roku.

Wariant anpan
Od momentu powstania w epoce Meiji, anpan ewoluował na różne sposoby, a różne regiony i firmy stworzyły swoje własne, unikalne wersje tego wypieku, jak na przykład anpan manju. Anpan manju to japoński wypiek podobny do anpan, zazwyczaj przygotowywany z ciasta gotowanego na parze na bazie mąki pszennej lub ryżowej, wypełnionego pastą z czerwonych fasoli. W przeciwieństwie do miękkiej konsystencji ciasta chlebowego, ma ono gumowatą konsystencję charakterystyczną dla manju.
